روايه عشق الزين

سارة: طب ابعد. مراد قر-باكتر: ابعد ليه . سارة: علشان انا مش زيهم يا مراد .. انت لسه قايل كدة . مراد بعد عنها: طيب ابقى كلمى مامتك وبلاش تقوليلها انك اتخط-فتى علشان متقلقش اكتر... معلش اكدبى اى كدبه بيضه . سارة: انا اصلا من ما وقت ماعرفتك وانا بقيت اكد-ب. مراد وهو ساند على الباب: براحتك قوليلها كدة وجربى وان مش منعتك عن ليليان مبقاش انا ... متطلعيش برة الاوضه هاجبلك اكل وجاى تانى ... سلام . سارة فى سرها: سلام ياخويا .. وانا قولت هايتغير معايا وهايخاف عليا ... للى في فيه عمرة مايتغير ابدا ... ما اتصل على الحجة ربنا يستر... بسم الله . سارة: الو . والدة سارة بزعيق: انتى فين يا زف-ته ... انا كنت هانزل ابلغ وادور فى كل حته عليكى ... وقعتى قلبى . سارة: اهدى يا ماما .. هاقولك. والدة سارة: قولى. سارة: انا فى اسكندريه . والدة سارة: نهار اسود انتى سافرتى لوحدك .. ليه يا سارة. سارة: احم كنت عاوزة ازور قبر رضوى وح-شتنى .. لو كنت قولتلك مكنتيش هاتوافقى . والدة سارة هديت وحبت متضغطش عليها لانها عارفه قد ايه مoت رضوى مأثر فيها: بس انتى غلطتى انك روحتى لوحدك كنتى قوليلى هاجاى معاكى ... وتليفونك كان مشغول ليه. سارة: دى خاصيه فى التليفون كنت عاملها ... وانا مش لوحدى معايا ليليان مسابتنيش ومعاها عربيه وسواق وهانيجى خلاص ). والدة سارة: طيب متتأخريش ... ولينا كلام لما ترجعى. عند ليليان وزين ( زين اخيرا قدر يبعد عنها بس لسه قريب من وشها... وشها اللى مسابش مكان فيه الا وبا-سها فيه وشفا-يفها اللى ورمت ووشها كل احمر ... ليليان حطت وشها فى صدرة وغمضت وسندت بايديها على جنبه ..حست بحاجة غريبه بحاجة لزجه فى ايديها .. بعدت عنه بسرعه .. لقت د-م .. صرخت ). ليليان بصريخ: زين د-م ...د-م . زين: اهدى دة جنبى مج-روح بس جر-ح بسيط . ليليان: بسيط انت مش شايف الد-م .. هاتشوفوا ازاى بالاسود اللى انت لابسه دة ... طيب مش حاسس بوجع. زين: وجع خوفى عليكى كان اكبر منه... احساسى ان اشبع منك كان اكبر من اى احس باى وجع فى ج-سمى . ليليان: حبيبى قووم خلينا نخيطه .. قوم. زين: قوليها تانى يا لى لى ... واوعى تبطلى تقوليها . ليليان: عمرى ما ابطل اقولها ابدا ... انت فعلا حبيبى وكل ماليا ... بس علشان خاطرى يالا نقوم نروح لدكتور . زين: خليكى هاكلمهم يجبوا دكتور هنا . عند سارة ومراد مراد: امممم واضح انك مش جعانه ... دة انتى مش هان عليكى حتى تقوليلى خد حته. سارة: يووووة وانا اقول بطنى بتوجعنى ليه اتاريك باصلى فى الاكل .. خد حته اهى علشان ميحصلش حاجة. مراد: طيب اكليهالى فى بوقى . سارة والاكل فى بوقها: مررراد . مراد: خلاص بطلى قر-ف.. ابلعى . سارة: هييييح ... الحمد لله تصدق كنت جعانه . مراد: اه واضح فعلا كنتى هاتاكلينى كمان شويه . سارة وهى بتشرب العصير: تعرف تسكت ... خلينى استمتع بالعصير . ( مراد سكت وفضل يبصلها كتير ومرة واحدة قر-بمنها وشد العصير منها وحطه جمبه وحاضنها جامد ودف-ن وشه فى رقبتها ). سارة مصد-ومه: مراد ... ابعد مينفعش كدة . مراد بيتكلم بصوت مبحوح: كنتى هاتضيعى منى زى ماهى ضاعت. سارة فهمت هو له عمل كدة: وادينى مضعتش ... متفضلش فى ذكر-ها عايش. مراد: كنت خايف عليكى ... حسيت بنفس الاحساس ..العجز سارة فى اللحظه دى نسيت كل حاجة وضمته وعيطت: كنت بتحبها . مراد: معرفش . سارة سكت وحبت تعيش اللحظه دى يمكن متتكررش تانى ... لسه مoت مراته حاجز ما بينهم. عند بيت سارة والدة سارة بتكلم اختها تطمنها والدة سارة: بس لما