روايه عشق الزين

ليها وبصولها ونظراتهم كانت غريبه جدا مش قدرت تفسرها ) سارة: فى ايه يا جماعه ... مالكوا اتحولتو كدا ليه مراد: اقعدى واحكيلنا ايه اللى حصل بالظبط من وقت لما طلعتوا من الاوضه سارة: حاضر سارة قعدت وقدامها زين ومراد مترقبين افعالها وحركاتها مراد: خلى بالك مش هاسمحكلك تكدبى وقولى الحقيقه احسنلك سارة بعصبيه: مسمحلكش ... انا هاكد-بليه مراد: وطى صوتك ... وقولى ازاى وقعتيها من على السلم سارة قامت ووقفت واتنرفزت: انت بجد حيوو-ووان... انا هاوقع ليليان ... دى صاحبتى مراد قام هو كمان ومسك-ها من ايدها: احترمى نفسك... واوعى تنسى ان انا عديت اللى عملتيه فيا لا هاردو بس مش دلوقتى ... فاهمه ولا لاه ... اشمعنا مركبتوش الاسانسير وليه نزلتوا على سلم الطوارئ وليه هى وقعت وانتى لا سارة عيطت جامد مش من وجع ايدها لكن من وجع اتهامه ليها: لو سمحت سيب ايدى ...ويعلم ربنا انا مزقتش ليليان زين بهدوء: مراد سيب ايديها ... وانتى يا سارة اقعدى واحكيلنا اللى حصل مراد ساب ايديها وهى قعدت وعيطت اول مرة حد يحطها فى اتهام زى دا وحست قد ايه هى بتكر-هو سارة: انا وليليان خرجنا ورحنا على الاسانسير ولقينا عليه ورقه مكتوبه ( الاسانسير متعطل ويرجى استخدام السلم ) مراد: الورقه دى مكتوبه بخط ايد ولا كمبيوتر سارة: لا خط ايد مراد: الخط كان صغير ولا كبير سارة: مش متذكرة بس الخط كان كويس كانك مثلا بتحاول تكبر خطك مراد: كانت محطوطه فين بالظبط سارة: على باب الاسانسير مراد: وبعدين ايه عرفكوا بالسلم الطوارئ سارة: انا لقيت واحد واقف وسالته وهو قالى ان الدور اللى احنا كنا فيه مفيهوش سلم الا سلم الطوارئ وسالته هو فين وقالى اخر الطرقه على الشمال مراد: وبعدين سارة: روحنا وقبل ما نفتح الباب وننزل ... لقيت بنت بتنادى وبتقول لو سمحتى. بصينا انا وليليان شاورتلى وانا روحتلها وليليان قالتلى هتنزل الدور اللى تحته تشوف فيه عطل فى بقيه الاسانسيرات الموجودة ولا بس فى الدور اللى كنا فيه وسبتها وروحت للبنت وطلعت عاوزة تدينى شنطتى لانى كنت ناسيها فى مكتبك وشكرتها وروحت فتحت الباب علشان انزل لقيت ليليان واقعه اخر السلم وغرقانه فى د-مها مراد: البنت دى لو شوفتيها تعرفيها سارة: اه طبعاااا مراد: منزلتيش وراها ليه ؟ سارة: انا وقفت واتصد-مت من الموقف ولما فوقت صوت والناس اتجمعت ومنعونى اكمل وانزل ... فى. حد قال ان فيه زيت مكبوب وقعدوا يشدونى مراد: وانتى كنتى جايه الشركه ليه ؟ علشان تنت-قمى منى ؟ سارة: اولا انا مكنتش اعرفك ولا اعرف اسمك حتى وانا جيت مع ليليان لانها عزمتنى اجاى اتفرج على الشركه ولما هى طلعت لبشمهندس زين وانا روحت اجيب عصير لقيتك بتركن عربيتك فالد-م غلى فى عروقى وحلفت ان-تقم منك وبس لما حد شافنى وقالى انه هايبلغك خوفت وطلعت جريت استخبى واظن الباقى انت عرفته مراد: وانت-قمتى ؟ سارة بغل وضيق من اته-امه ليها: لا للاسف منت-قمتش صح ... تصدق انا كان نفسى فى الم-سدس اللى معاك مكنتش اترددت للحظه وضر-بته كله فيك مراد: لمى لسانك الطويل دا وعلى فكرة انتى لسه فى موضع الاتهام لغايه ما نتاكد ... ونشوف حقيقه كلامك سارة: انت بجد حي-وان انت لسه بتتهمنى مراد بصوت جهورى: م-اتتلمى بقى يابت ... هو ايه سكتناله دخل بحما-رو زين: بس انتو الاتنين كفايه ... برا لو سمحتوا مش عاوز اشوفكوا لو سمحتوا على الاقل دلوقتى انا فيا اللى مكفينى رواية عشق الزين الفصل الثالث عشر فى