روايه عشق الزين

حساسه فعلا .. بس انا يا زين بعدت فترة كبيرة عن الاكل دة طبيعى لما ارجع اكله تانى اتعب . زين: خلاص مفيش اكل من دة تانى وهاتاكلى صحى وبس. ليليان: لا ماخلاص انا اخدت الصد-م#مه الاولى ههههه مش هايحصلى حاجه تانى . زين: انتى بتضحكى !. ليليان: امممم خوفت عليا . زين: انت بتسألى !... انا فى الاول مكنتش بخاف على حاجة ... لكن دلوقتى بقا خوفى متمثل فيكى انتى .. انا لو هاطول اخبيكى من الدنيا بحالها هاعملها ومش اتردد ثانيه . ليليان: طيب ما تخبينى يازين انا عاوزة استخبى . زين: قريب اوى يا روح زين هاخط-فك واخبيكى ... قريب اوى . عند سارة سارة: فهمت بقا يا مهاب ..ماهى ملهاش دعوة بحاجة . مهاب: فهمت بس خروجك معاه غلط ولسه مفيش بينكوا حاجة . سارة: عارفه. ... بس خلاص هو هايتقد-م . مهاب: وايه معطله بقا مش حضرته رائد فى المخابرات له وزنه ياعنى فين العطله . سارة: العطله عندى انا ... كنا مستنين بابا واهو جة من السفر . مراد قر-بمنهم: مش كفايه كدة ياهانم ولا ايه . سارة: خلاص خلصت . مراد: يالا علشان نروح . مهاب: لا مش هاتروحهم انا اللى هاروحهم . مراد: وقسما بالله ثانيه كمان وهاقتلك فعلا... انا على اخرى منك . سارة اخدت مراد بعيد: مراد انا لازم امشى معاه علشان الامور متتعقدش اكتر . مراد: لا . سارة: مراد دة اخويا . مراد: ماشى ياسارة .. انا هاوافق بس علشان امك متعرفش وترفض بزيادة ... وهامشى وراكوا بالعربيه. عند عاصم ويوسف يوسف بتعب: انا خلاص جبت اخرى... هو هايجى امتى . عاصم: مش عارف . يوسف: معقول عم شاكر مبغلش عن اختفائنا المفاجئ دة . عاصم: لا يبلغ ايه وهو دلوقتى بقا عدونا ... بعد ما كان حبيبنا .. قلب ضدنا .. وبعدين يوم ماكنت مسافر اسكندريه وسألنى رايح فين قولتله رايح اصيف . يوسف: تصيف ايه يابابا فى الجو دة ... ياعنى ايه هانمو-ت هنا ومحدش يحس بينا . عاصم: شكلها كدة . فى بيت الجارحى ( زين واخد ليليان فى حض-نه ونايمه من التعب وهو سرحان فيها تليفونه رن ). زين: خير مبتتصلش بليل الا اذا كان فى مص-يبه . مراد: انا تحت البيت اطلع ولا لاه . زين: اطلع انا صاحى . ليليان بنوم: مين دة . زين: دة مراد جاى يقعد معايا شويه نامى انتى واياكى تنزلى تحت . ليليان بنوم: لا انا هنام . زين: نامى يا قلبى . فى الشرقيه شاكر فى سرة: ياترى انت فين يا عاصم ...مصيف ايه فى الجو دة . كريمه جت عليه لقته سرحان: ايه بتفكر فيهم. شاكر: قصدك فى مين ؟. كريمه: فى عاصم ويوسف . شاكر: ايوة .. انتى تعرفى هما فين . كريمه: اه اعرف. شااكر: انطقى قولى ..تعرفى ايه. كريمه: بياخدو جزاتهم . شاكر: جزاة ايه .. م-اتنطقى على طول يا كريمه. كريمه: اممم انت تعرف انهم عرفوا مكان ليليان وراحوا علشان يخطوفها ويمضوها على ميراثها من وراك .. بس ياحرام زين الجارحى مسكهم وعلمهم الاد-ب. شاكر: مين زين الجارحى . كريمه: جوز ليليان . شاكر: هى ليليان اتجوووززت !. كريمه: اه .. وهما كانوا عارفين ومخبيين علشان تعرف بس ان عاصم بتاع مصلحته وبس . شاكر: طيب وانتى عرفتى منين دة كله . كريمه: عرفت وخلاص عن اذنك . فى بيت الجارحى زين: مالك. مراد: مخنوق. .. حاسس الدنيا بتبعدها عنى كل شويه . زين: ولا بتبعدها ولا حاجة انت بس اللى مش قادر تاخد قرار صح . مراد: طيب قولى اعمل ايه اروح لابوها. زين: غلط متروووح-ش لابوها روح لامها وكلمها الاول. مراد: اروح لامها يا زين وابوها موجود. زين: اه يامراد روحلها على المدرسه انت لو اقنعت امها يبقا ابوها اعتبرة اقتنع. مراد: ربنا يستر