روايه عشق الزين

بالله . نورسين: عبد الرحمن .. اهم حاجة نفسيتها بعد ماهى تفوق لازم تعرف لازم اللى يقولها ينقلها الخبر براحه علشان تقدر تستوعبه ... نفسيتها عامل اساسى جدا فى علاجها. عبد الرحمن: طيب ..هى هاتفوق امتى ؟. نورسين: هاتفوق بكرة انشاء الله . عبد الرحمن: طيب لو سمحتى خلى بالك منها لغايه ما اجيب والدتها من البيت بس . نورسين: فى عنيا ... روح ومتحملش هم . ( خرج عبد الرحمن مهموم مانع د-موعه انها تنزل بالعافيه ...راح لتوحيدة وهو مش عارف يقولها ايه .). ‏توحيدة: كدة يا عبد الرحمن تتأخروا عليا كدة ... ايه دة ايمان فين ...عبد الرحمن مالك ؟. ( ‏عبد الرحمن ارتمى فى حض-نها وعيط كانه طفل صغير واتكلم مرة واحدة وكانه عاوز يطلع كل اللى جواة ) عبد الرحمن: اه يا امى... انا مش قد الم-سؤلييييه ... ايمان ضاعت منى ...ايمان عملت حاد-ثه ... عربيه خبطتها وانا واقف مكانى مش قادر انقذها ... عندها كسور ... وكمان البيبى نزل ...شوفتى كانت حامل .. وابننا نزل .. ايمان مش هااتقدر تخلف تانى... ااااااااه انا السبب. توحيدة د-موعها نازله على بنتها: اهدى يابنى ...انت مالكش يد فى كل اللى حصل .. دة قدر ومكتوب ... المهم سلامتها بالدنيا ... وتعيشوا وتخلفوا وتجيبوا عيال الدنيا لسه قدامكوا . عبد الرحمن: مش هاتقدر . توحيدة: استحاله ولا ممكن بعد فترة . عبد الرحمن: لا بعد فترة بس ممكن توصل سنين . توحيدة: وانت زعلان . عبد الرحمن: انا زعلان انى اضعف ان اقولها خبر زى دة ... ايمان كانت بتحلم بالبيبى دة مش هاقدر اقولها . توحيدة: لا قولها انت علشان انت الوحيد اللى هاتحسسها بالامان وان موضوع خلفه مش فارق معاك . عبد الرحمن: الموضوع صعب اووووى. توحيدة:ولا صعب ولا حاجة ... طيب مانا وحسن اهو اتجوزنا وقعدنا سنين مخلفناش ... ومكنش فيه اى مانع صبرنا لغايه ما ربنا اراد ... انتو كمان اصبروا يابنى ... الصبر مفتاح الفرج . عبد الرحمن: حاضر يا امى . توحيدة: قوم يابنى ودينى اروحلها .. زمانها محتاجلنا ... يالا واحمد ربك انه لطف بينا ياحبيبى . عبد الرحمن: الحمد لله . عند زين وليليان ( زين قاعد زعلان من حب عمرة انها تقول عليه انانى ... انانى علشان عاوزها لوحدة ... معقوله تفهم حبه غلط ... معقوله هو دة الاسبوع اللى كان بيحلم بيه ... فاق على تخبيط الباب). زين: ايوا . ليليان بانكسار و بتعيط: ممكن ادخل . زين قلبه رق ومقدرش يستحمل صوتها كدة: احم ادخلى. (ليليان دخلت بتعيط وبتاخد نفسها بصعوبه وحاطه وشها فى الارض). زين حاول يضغط على قلبه: اممم عاوزة ايه . ليليان رفعت وشها: عاوزة انام. زين: م-اتنامى حد ماسكك ... عندك اوض كتير نقى واحدة منهم . (ليليان جت تقر-ب.. هو مانعها بايدة وشاور تقف مكانها ). زين: متقر-بيش واطلعى برة . (ليليان بصتله كتييىر ود-موعها نازله ومقدرتش تستحمل رفضه ليها خرجت بهدوء وقفلت الباب نفسها بدء يقل ودى عادة فيها لما بتزعل مبتعرفش تاخد نفسها وبتوصل للامر انها يغمى عليها ... حست انها هاتمو-ت هى عاوزة حض-نه لو مدخلتش فى حض-ن زينها هاتمو-ت بجد ... دخلت عليه الاوضه تانى وجريت عليه حض-نته وبدات تعيط بصوت عالى ونفسها يقل وصوتها يتخنق ). زين مقدرش يقسى عليها اكتر من كدة: اهدى ياروحى ... اهدى اتنفسى . ( زين رفع وشها من حض-نه لقاها وشها احمر وشفا-يفها بتزرق ونفسها بيقل ...اتجنن وخاف من حالتها دى مكنش عارف يعمل ايه ...فضل يبوسها مرة وراة مرة علشان تهدى وتحس بوجودة ). زين: لي لي اهدى يا حبيبتى ... انا معاكى اهو . ليليان بتتكلم وبتقطع فى كلامها: لا ... انت ...هاتسيبنى . زين: