روايه عشق الزين

العربيه اللى فيها الابله دى اتقلبت فى الاتجاه اللى انا واقف فيه ... انا اترددت انزل ولا لاه ... قولت هانزل واتوكل على الله قومت جريت وروحت لقيت واحد شباب كدة بيصارع المoت قدام على الدريكسون والابله وراة مغمى عليها والشاب دة قالى. (فلاش باااااااااك ) كريم: ابوس ايدك خدها وشيلها واجرى بيها . محسن: طيب اشيلك انت الاول يابنى ؟. كريم: لا ..ل... لا انا كد كدةة ميت .. خدها وشيلها واجرى بيها هايمو-توها . محسن: هما مين دول ؟. كريم: اه ... اه. ... مش وقته الكلام ... خدها بس . (بااااااااك) محسن: وبس شيلتها وجريت بيها وسوقت باقصى سرعه لغايه ماجبتها هنا . فوزيه: يالهوى دة اظاهر ان وراها حوار جامد يا محسن واحنا مش قدة . محسن: وايه ياعنى العمر واحد والرب واحد ...اتكلى على الله يا فوزيه ... قومى بس اعمليلها الاكل علشان لما تفوق نرم عضمها من الحاد-ثه . فوزيه: طيب قايمه اهو ... ربنا يستر بقا . (مراد قلب الدنيا والامن بيدوروا فى ناحيه...وزين كان هايمو-ت عليها وخايف ومرعوب ومش عارف يعمل ايه ... كل شويه بيخطر على باله سيناريوا شكل وكلهم اسوء من بع-ض... الخوف اتملكه للاول مرة ... وذكرى مoت ابوة وامه بتمر قدامه ونفس احساس العجز وقتها .. بيحسه دلوقتى .. بس هو قدر وكمل وعاش بعد مو-تهم ... لكن هى لو حصلها حاجة هايمو-ت وراها مش هايقدر يعيش هو اصلا عايش فى الدنيا دى علشان خاطرها بيعافر فيها بسببها ... ملحقش يتمتع بيها ولا يعيش معاها ... معقوله بسهوله كدة حكايتهم هاتخلص ... معقوله بسهوله كدة هاتروح منه .) ليليان بتحاول تفتح عينها: اه ... مش قادرة . فوزيه: براحه يابنتى على نفسك ... قومى براحه . (ليليان فتحت عينها براحه...لقت نفسها فى اوضه غريبه وراجل واحدة متعرفهمش واقفين و الخوف فى عنيهم ). ليليان: انتو مين؟. محسن: انا يابنتى اللى شيلتك وجبتك هنا ؟. (ليليان افتكرت الحاد-ثه وضر-ب النار وزين والعربيه وهى بتتقلب بيها وانها شافت المoت بعنيها ...وزين حبيبها ). ليليان بد-موع: انا عاوززة زين . محسن: زين .. مين؟. ليليان: جوزى . محسن: طيب يابنتى هاتصل عليه حافظه رقمه ؟. ليليان: اه. محسن: طيب هانزل اشحن رصيد ونتصل عليه ... جهزيلها الاكل يا فوزيه واديها العلاج. ليليان بخوف:لامش عاوزة حاجة ... شكرا .. بس عاوزة زين. محسن: يابنتى متخفيش انتى هنا فى امان والله ... انا سواق تاكسى ولما شوفت اللى حصل شيلتك وجريت بيكى على هنا ... اطمنى احنا ناس طيبه . ليليان: مقصدش ...بس عاوز زين . محسن: حاضر يابنتى هانزل اهو اشحن ... وانتى ياستى كلى وخدى دواكى حتى علشان اللى فى بطنك دة . ليليان: مين اللى فى بطنى . فوزيه: يووووة هو انتى مش عارفه انك حامل . ليليان بصد-م#مه: انا ... حامل . محسن: اه حامل جبتلك دكتورة تكشف وتطمن عليكى وقالت انك حامل فى شهرين . ليليان عيطت وفرحت: طيب والنبى ياعمو انزل بسرعه واتصلى على زين . محسن: بس اوعدينى انك تاكلى وتاخدى دواكى . ليليان بابتسامه: حاضر . فى مكان مهجور (مراد واقف وجنبه زين اللى نظراته كلها غضب ). الباشا: انت مجنون انت هاتدف-نى وانا صاحى ... قولتلك معرفش مراتك فين . زين: اخر مرة بقولك مراتى فين؟. الباشا: معررررررفش والله ماعرف راحت فين . مراد: قول اصل هو مش بيهزر وهايدف-نك فعلا . الباشا: بقولك مش عارف ... انا اه امرتهم يقت-لوها بس معرفش هى راحت فين . زين: طيب انت بقا اللى جنيت على نفسك ... حطوة وارد-موا عليه ... خلصونى منه ... انا غلطت زمان لما سبتك تعيش كان لازم تمو-ت . (تليفون زين برقم كنسل عليه