روايه عشق الزين

طويل جدا وبشرته بيضه وعيونه رمادى من الاخر هو وسيم جدا جدا بس غير زين ... بتاع بنات و بيحب الهزار وله اسهم ف شركات الجارحى وله سر فى حياته هانعرفه بعدين مراد: اه طبعا رسيت انت شاكك فى قدراتى زين: تمام زين بص على ليليان الواقفه وبتسمع الحوار ولقاه مراد بيبص باعجاب مراد: مش تعرفنا يا زين زين اضايق من نظرات مراد ليها: اه طبعا ليليان الجارحى مراتى ... ليليان دا مراد الالفى صاحبى وشريكى مراد بصد-م#مه: مراتك ... انت اتجوزت من ورايا زين: ليليان لو سمحتى ادخلى الاوضه الى هناك وفيه شويه ايميلات ترجميهم ليليان: حاضر ليليان راحت على مكتبها وقفلت الباب مراد: انت بتشتغلنى ولا ايه مراتك ولا بتشتغل عندك زين: لا هى مراتى وبتشتغل سكرتيرتى الشخصيه ... قبل ما تفتح وتقعد تتكلم انا هاحكيلك وحكاه لمراد كل حاجة با-ستثناء الجواز على الورق معرفشى ليه عمل كدا بس عاوز يمحى من د-ماغ اى حد انه يفكر فيها مراد:بردوا عرفنى انا صاحبك يا شيخ زين بهدوء:. انت كنت مسافر عشان المشروع اعرفك ازاى ... بقولك الموضوع تم بسرعه مراد بتهكم: لا كتر خيرك . مراد حب يضايقه سكت شويه وبعدين اتكلم مراد بمكر: ماشى ابقا قولها بقا انا مين عشان متتخضش وانا بكلمها زين: وانت كلمتها فين مراد: فى الاسانسير زين فهم ان مراد بضايقه:. عادى يا مراد انت اخويا وبعد انا مرضاش اقوم ارزعك قلمين عشان اطفلت وكلمتها مرة بس اوعدك المرة الجايه هاديك العلقه التمام مراد:. هههههههه يخربيتك مش سهل حد يضايقك يا شيخ فى الشرقيه عاصم: مفيش اى اخبار عن حسن الزف-ت يوسف: لا سمعت انه بيشتغل عند رجل اعمال كبير وبعدين لما تعب طلعو معاش تلاقى الراجل دا بيعطف عليه ولا حاجة يوسف: اممممممم بس انت ليه متأكد اوى كدا ان هو الى هرب ليليان عاصم: هو اللى ليليان تقدر تروحله وتتحامى فيه وتثق فيه بقولك ما تظبط البت ايمان بنته يمكن تقع بحاجة يوسف: لا انسى دى بت قفل اوى ووخدها جد وملهاش فى كدا بس انا مظبط البت سهى ووعدتنى تعرف منها اى حاجة عاصم زع-ق من غباء ابنه: انت مجنون ازاى تعمل كدا سهى مين وزف-ت ايه والموضوع اصلا ازاى يطلع برا ياغبى يوسف: اهدى يابابا سهى دى اصلا شمال وبتكرة ليليان اوى وتحب انها تساعدنى دى فى ايدى يا حج عاصم: ربنا يستر واللى بعمله ميروح-ش هدر يوسف: متقلقش فى مكان اخر فى الشرقيه سهى: الا قوليلى بيقولوا ليليان هربت مع واحد صح ايمان بضيق منها: بقولك ايه يا سهى كله الا ليليان مش علشان بتكريها تطلعى عليها كلام مش مظبوط انا مش هاسمحلك سهى: اهدى يابنتى انا قولت انك هاتقوليلى الحقيقه عشان هى بتحبكوا واقر-بواحدة ليكى ايمان: معرفش وبعدين انا هاسيبك بقا اروح اصور ورق ايمان مشيت تصور ورق وهى واقفه لقت حد واقف جنبها لفت تبص لقت ايمان: عبد الرحمن عبد الرحمن ابن عم ليليان يبقا ابن شاكر: اه انا يا ايمان الى قفلتى فى وشى السكه ايمان: يوووووووة هو انا هاقعد كتير اعتذر واحلف ان والله بابا دخل فاجأه عليا عاوزنى اعمل ايه عبد الرحمن اضايق من طريقتها معاه: لا متعمليش ياهانم وشكرا على طريقتك فى الكلام معايا ايمان حست انها زودتها: عبد الرحمن بجد انا اسفه اعذرنى بس انا بتوتر وبخاف لما بحس ان بابا بيشك فيا انت عارف ياعنى ايه بابا يعرف انى بكلمك عبد الرحمن بهدوء: خلاص