روايه عشق الزين

ايه دا كل شويه ارقا... ايه دا هو انتى بتعيطى ليليان عيطت: تعااليلى يا سارة انا محتاجكى اوى سارة: طيب انتى فين ؟. ليليان سألت صاحبه الكشك على مكانها وقالت لسارة سارة: مسافه السكه متخافيش . فى شركه الجارحى زين: اهلا بالباشا انت فين من امبارح. مراد: راحت عليا نومه زين: والله انك بارد ...وكمان .. زين لاحظ العضه اللى فى رقبه مراد زين: نهارك اسود انت وصلت للمرحله دى . مراد با-ستغراب: مرحله ايه؟!. زين: ايه دا اللى فى رقبتك دا يا استاذ مراد حط ايدة على العضه: اه مش تفكرنى ... دى نار قايدة فيها...بتوجع اوى زين اتعصب من برودة: انت اتجننت يامراد ازاى تسمح لواحدة تعمل معاك كدا انت مبقتش تركز ولا ايه فوق لنفسك من القر-فاللى انت فيه مراد: براحه يا زين ... انت فاهم ايه دا انا اتخانقت مع بنت واخدتنى على خوانه وعض-تنى بنت ال ... لو اشوفها بس زين: مين دى اللى اتخانقت معاك ... وازاى تاخدك على خوانه وبعدين ايه دا طب البس حاجة تدارى الفض-يحه دى مراد: موضوع كدا هابقا احكيهولك بعدين... وبعدين محدش له عندى حاجة براحتى البس اللى يعجبنى زين ومراد بيتكلم افتكر ليليان اللى اتأخرت قام وقف مرة واحدة زين زعق: سهيله سهيله دخلت على صوته: ايوا يا افند-م زين: ليليان فين سهيله: احم معرفش مجتش . زين طلع يجرى ونزل تحت الشركه وسأل الحراسه: كريم فين واحد من الحراسه: كريم مشى اخد المدام وروحها زين نوعا ما بقا اهدى شويه: طيب اطلع على البيت مراد: زين فى ايه جرتنى وراك ... رد عليا زين: مراد انا لازم امشى كمل انت مكانى مراد: ليه هى ليليان فين؟. زين: رفدتها . مراد: ايه... رفدتها ليه وازاى وامتى زين: بعدين بقا ... سلام عند سارة وليليان سارة: تعالى يابنتى متتكسفيش... ماما مش موجودة بتزور صاحبتها وهتتأخر ليليان بتعيط وعينها ورمت ومبقتش عارفه تاخد نفسها كويس سارة: اهدى يا حبيبتى كدا هايجرالك حاجة علشان خاطر ايه دا كله ليليان:ياريت يجرالى حاجة انا بقيت اكرة نفسى سارة: لا اخص عليكى متقوليش كدا دا انتى اختى وحبيبتى وربنا يعلم من اول يوم شوفتك فيه وانا حبيتك اوى ليليان: وانتى كمان كدا والله ... بقيتى اكتر من اختى. علشان كدا فكرت فيكى اول واحدة سارة: ها؟ احكيلى فى ايه ؟ ليليان: زين رفدنى واستغنى عن خد-م-اتى سارة: ايه طيب ازاى ... اقصد عملتى حاجة غلط مثلا ليليان: لا يا سارة معملتش اتفأجت لما دخلت بواحدة معاه ولما استفهمت لقيتها سكرتيرة الجديدة مكانى وقالى استغنيت عنك ورفدنى سارة: طيب ايه مقالكيش اسبابه ليليان: مستنتش جريت ومشيت اتخنقت سارة: ليه مستنتيش تعرفى اسبابه ايه ...ليه مشيتى بسرعه ليليان: لا طبعا ... عاوزة يقول ايه عليا ضعيفه ... دا كان بيكلمنى بطريقه وح-شه جدا ... انتى عاوزنى استنى واروح البيت ويقولى انتى طالق سارة: لا انتى خفتى تروحى يقوم يطلقك خفتى يسيبك ليليان: انا مكر-هتش فى حياتى قدة ... انا عمرى ما هارجعله وكل اللى انتى بتقوليه غلط ف غلط انا مروحتش علشان مينفعش يفضل يكس-رنى اكتر من كدا سارة: هو كان كس-رك قبل كدا فى ايه...؟ ليليان اتعصبت: سارة انا ليه حاسه انك بتدافعى عنه ... لو سمحتى هى ليله هاقضيها عندك وارجع على الشرقيه سارة: يالهوى ترجعى لاهلك يا ليليان ... ترجعى بعد كل اللى حكتهولى ... ترجعى بعد ماقدرتى تهربى تروحى برجلك تانى ليليان بشجاعه مزيفه: محدش فيهم يقدر يقر-بلى ... وبعدين انا خلاص تميت السن القانونى وورثى بقا بتاعى محدش يقدر يمضينى على حاجة حتى لو