روايه عشق الزين

طنط ثوانى. (سهى كانت مبسوطه علشان تخرج تتكلم مع زين وخرجت ) توحيدة: ايمان مشى سهى مبقاش ليها لزوم هنا ايمان: ازاى يا ماما امشيها ... انا هاتكسف والله ... انا اصلا مقولتش ليها حاجة هى اللى جت فجأه وعرفت كل حاجة توحيدة: لا هى مجتش كدا بالصدفه ... يوسف اللى باعتها علشان تنقله كل حاجة ... مشيها علشان متبوظش الجوازة ايمان خافت: طيب اعمل ايه ؟ توحيدة: معرفش مشيها قبل ما عبد الرحمن يجى ... زين قاعد بيتكلم فى التليفون بصوت واطى وشايف سهى وهى بتراقبه زين: وح-شتينى ليليان: لا انا زعلانه انت ازاى تمشى الصبح وتضحك عليا ومتصحنيش زين: لو صحيتى هاتعملى ايه ليليان: هو انت بتتكلم صوت واطى ليه فى حد جنبك زين: لا مفيش ... بس فى واحدة فى المطبخ بتراقبنى ليليان: مين دى ؟ ايمان ؟ لا ثوانى بقا البت دى شعرها احمر زين: اه سهى ليليان بغيرة: هو انت لحقت عرفت اسمها مشاء الله ومش عاوزنى اجاى علشان تاخد راحتك زين بضحك: اوعى تفهمينى صح ... هههههههههههه ليليان بتحذير: زين زين: عيونه ليليان: متضحكش اوعى تضحك كشر ماشى. ...واوعى تكلمها وربنا هازعل البت دى بتكر-هينى يا زين وسافله زين: ههههههه بتكر-هك ليه .. علشان انتى اجمل منها صح ... ماهو العين متكر-هش الا احسن منها ليليان: قولتلك متضحكش ... انت جاى تضحك وانا مش جنبك زين: اممممممم اهو مبضحكش ... وعلى فكرة انا مكلمتهاش دى الحجه توحيدة اللى قالتلى على اسمها ... بس شكلها جايه تكلمنى دلوقتى ليليان: اوعى تقفل هازعل وربنا زين: حاضر يا حبيبى ... ليليان بتوهان: حبيبك مين ؟ الكلام دا ليا زين بضحك: هههه امممم ليكى ... احم ثوانى يا حبيبى زين بجديه: افند-م مسمعتش سهى بدلع: بقولك عاوز تشرب حاجة اعملك ايه زين: شكرا مش عاوز حاجة سهى: تؤتؤ لازم تقول زين: قولتلك مش عاوز ... لو عوزت حاجة هاقول لحجه توحيدة متشكر سهى: انا وطنط توحيدة واحد وانا نفسى اعملك حاجة بايدى زين: هو انتى مش ملاحظه انك عماله تضيعى وقتى ... وانا عاوز اكلم مراتى لو سمحتى شكرا لخد-م-اتك سهى: امممم ...وهو انت متجوز ... مش باين عليك خالص زين: اه متجوز ... وتتخيلى بقا انى سايب مراتى على التليفون ... وانتى واقفه بتتكلمى مش عارف فى ايه الصراحه ... بس اللى عارفو انها حاجة مش تخصك سهى: اه بس... زين قاطعها: باين حجه توحيدة بتنادى عليكى سهى: اه عن اذنك زين: اتفضلى (سهى مشيت وطبعا دا كله ليليان كانت على التليفون ومتغاظه من سهى ودلعها على زين وفى نفس الوقت مبسوطه جدا من زين وهو بيكسفها). زين: ايه يا لى لى انتى معايا ؟ ليليان: اه معاك... هى مشيت زين: اه ... وانا هاقفل بقى .. خلى بالك من نفسك لغايه ما اجيلك .. سلام يا ... ليليان قطعت كلامه: يا ايه ... زين بضحك: يا لى لى هههههه ليليان: والله انك رخم سلام زين قفل معاها وهو بيضحك توحيدة: كنت بتكلم ليليان زين: اه ايه اللى عرفك توحيدة: من ضحكتك اللى على وشك دى زين: يا سلام ماهو ممكن بكلم حد تانى وبضحك بردو توحيدة: لا بس الضحكه دى من القلب ومش هاتطلع الا اذا كان سببها حد خاطف قلبك زين:. احم امممم هى خط-فته فعلا ... ها البت دى هاتمشى توحيدة: اه زمان ايمان بتقولها ... اطمن ايمان: سهى كدا كل حاجة مظبوطه سهى: اه ايمان: طيب انا متشكرة جدا ... تعبتك معايا .. تقدرى تروحى سهى: لا عادى انا ممكن اقعد لغايه ماليوم يخلص ايمان: لا روحى علشان اهلك ميضايقوش ... وبعدين دى لسه