روايه عشق الزين

والله العظيم انتى هبله .. طيب حد شافك سارة: اه واحد جه جرى وقالى يانهارك انتى بتعملى ايه دى عربيه مراااد بيه واتصل يقوله فانا جريت طلعت الشركه استخبى ... ايه دا النور ولع ليه... يانهار اسود ليليان: سارة ردى عليا سارة فى ايه .. يانهار اسود ليه .. فى ايه (نور الاوضه ولع فجأه وظهر مراد اللى كان قاعد على كرسى المكتب وال-ش-ر باين فى عينيه ) سارة: اهدى كدا انا مش قصدى عليك .. ايه ليله السودا دى مراد بصوت مخيف: انا حماااااار سارة: مين قال كدا عليك مراد: انا حماااار و كمان تووووور سارة: مش انت بتكرة اللون الاحمر فاكيد فيه علا-قه بينك وبينه زى التور واللون الاحمر كدا مراد بصوت جهورى: انا تووووووور ... دا انتى ليله اهلك سودا مش هاسيبك الا لما اقتلك سارة طلعت تجرى فى الاوضه: ينهار اسووود... اهدى ياشبح مراد: شبح يا حيو-انه يا قذرة يا بيئه ... انتى ازاى جالك الجرأه وتلم-سى عربيتى وتكبى عليها دهان لونه احمر يا حيو-انه سارة: والله ماحد حيو-ان الا انت ... ما تلم نفسك يا جدع انت... واقولك تستاهل اللى انا عملته فيك مراد فى لحظه دى فقد اعصابه وطلع مسد-سه: هاق-تلك ... وربنا لاق-تلك سارة: يالهووووووى الحقووو-وونى ابو لهب هايمو-تنى الكل اتجمع برا من الصوت وليليان جت وفتحت الباب واتصد-مت من سارة اللى فوق المكتب وماسكه انتيكه فى ايديها كانها بدافع عن نفسها بيها ومراد واقف قدامها بيصوب مس-دسه ناحيتها ليليان وقفت قدام مراد: اهدى يا استاذ مراد... معلش امسحها فيا انا مراد: اطلعى انتى منها .. انتى مرات صاحبى ليليان: وهى صاحبه مرات صاحبك ... لو سمحت اهدى وانا هاخليها تعتذرلك سارة: اسكتى يا ليليان هو فاكر نفسه مين مازنجر ... فاكرنى هاخاف منه ولا من مسدسه تلاقى الم-سدس دا لعبه وبيرش ميه فى الاخر مراد: مانا هاخليه يرش ميه عليكى دلوقتى ليليان: اسكتى يا سارة انتى مش شايفه منظرو عامل ازاى دا هايصور قتيل سارة: ولا يهز فيا شعرة... لو جدع اضر-بنى بالم-سدس مراد ضر-ب طل-قه وعدت سارة بسنتى واحد والكل صوت حتى ليليان اتخضت وكان هايغمى عليها زين سمع صوت ضر-ب نار طلع يجرى ولقاه الكل متجمع وبيتفرج زع-قبكل صوته: فى ايه بتتفرجوا على ايه ... اوعوا كدا ودخل لقاه مراد واقف وليليان قدامه وملامحها كلها خوف ورع-ب وسارة على المكتب خايفه هى كمان بس مش مبينه وبتستعد لحاجة زين: فى ايه يامراد .. انت ضر-بت نار ولا ايه مراد مبيردش بس باصص لسارة بتحدى وبيستعد هو كمان لحاجة زين قر-بمن ليليان واخدها فى حض-نه: مالك خايفه ليه كدا جسمك متلج ليليان بخوف: مراد ضر-ب نار علينا وكانت هاتيجى فينا زين: مراد نزل الزف-ت دا من ايدك سارة بتحدى رغم الخوف اللى جواها:اه كخ يا بابا نزله عي-ب كدا متلعبش بالحاجات دى مراد فى لحظه دى ضر-ب طلقه تانيه فوق راسها الوضع كان مخ-يف جدا من بدايه موظفين الشركه اللى اول مرة يشوفوا مراد كدا وبالعصبيه دى و وزين الى كان بيحاول يقر-ب من مراد ياخد منه الم-سدس لانه حس ان صاحبه خلاص فقد كل ذرة عقل وليليان الخوف ماليها وبدات تفتكر لحظات مكنش عاوزة تفتكر-ها وسارة اللى خافت فعلا لان فى الط-لقتين كانوا قريبين منها جدا ووممكن لو اتحركت لحظه كانت م-اتت زين: ليليان خدى صاحبتك واطلعى ... روحى يالا ليليان بتحاول تجمع اعصابها واخدت سارة وخرجت زين: كل واحد على مكتبه مش عاوز واحد واقف هنا سهيله: انتى اتجننتى يا نورا ايه اللى عملتيه دا نورا: يالهوى وطى صوتك بقا ...