روايه عشق الزين

من وقت ما شوفتنى عمرك ما قولتيلى كلمه واحدة تزعلنى . زين بهدوء: خلاص خلصتى . ليليان: اه انا راضيه باى حكم . زين با-ستغراب من كلامها: حكم ايه ؟. ليليان: ياعنى انت لو مش مقتنع بكلامى دة حقك ... وعاوز تبعد وتتخلى عنى . زين شد-ها جامد فى حض-نه: انتى مجنونه ... اوعى تقولى الكلام الاهبل دة تانى ... انسيه بقيه حياتك ... انا اه زعلت من كلمه انانى ... وزعلى دة كنت اقصد بيه ابين لحبيبتى ان كلمتها وجعتنى ... بس انتى هاتفضلى حبيبتى وروحى وعمرى ما افكر احب ولا اعشق غيرك يا لي لي . ليليان: ربنا يخليك ومتحرمش من وجودك يارب .. انت فعلا زى ماقولت ابويا واخويا وحبيبى . زين ضحك: هههههه اقولك على السر ...انا فعلا زى مانتى قولتى انانى فى حبك انتى . ليليان: عارف يا زين اوقات كتير مكنتش بفهم ليه عم حسن دايما يقول عليك زين الرجال بس دلوقتى فهمت ... انت فعلا زين الرجال . زين بتنهيدة: الله يرحمه ... هانقضى الليله كلها كدة غمضى عيونك...وانا براجع المنهج معاكى امبارح افتكرت جزئيه مهمه جدا. ليليان: هههههههههههههه .الله اكيد عاملى مفاجاه تانى. زين: غمضى بس . ( ليليان غمضت عيونها وكانت المفاجاه خاتم الجواز وكان رقيق جدا بس معاه سلسله فيها اسمهم واساميهم متداخله فى بع-ضوكانت رقيقه جدا وبسيطه ). ليليان: الله السلسله حلوة اوى يا زين . زين: البسيها ياقلب زين وعمرك ما تقلعيها ابدا . (ليليان وقفت وبصتله ومرة واحدة رفعت نفسها وبا-سته من شفا-يفه وبعدها همستله ). ليليان بهمس: بحبك . زين غمزلها و بنفس همسها: وانا بعشقك ... تعالى بقا اصالحك علشان انتى زعلانه منى . ليليان: ههههههههههههههههههه...اه زعلانه جدا. عند عاصم ويوسف عاصم: وبعدين يا يوسف انا خلاص حاسس انى هامو-ت . يوسف: استحمل هانعمل ايه . عاصم: لا الراجل ده صعب يخربيته... انا مشوفتش زيه انا حاسس انى هامو-ت واعفن هنا ومحدش يسال عليا. يوسف: انا اتهريت من كتر الضر-ب . عاصم: كله من غبائك ... طب انا جاهل مش عارفو كويس ... انت مش تعرفه تسمع عنه . يوسف: يوووووة لو كنت قولتلك على اللى عرفته عنه مكنتيش هاتخلينى اجيبها ... اعمل ايه فكرت غلط وقولت عمرة مايعرف مكانا بس طلع قاااادر فعلا. فى امريكا (ايمان فاقت وعبدالرحمن بلغها والصد-م#مه كانت شديدة عليها لدرجه انها فضلت السكوت ... ومهما حاول هو وامه يطلعوها من اللى هى فيه مقدروش.. هو حس انه وحيد ومحتاج حظ يتكلم معاه. .. ففكر فى نورسين وراحلها فعلا . ) عبد الرحمن: نورسين ... كنت محتاج اتكلم معاكى . نورسين: نعم يا عبد الرحمن. ... اخبار مراتك عامله ايه ؟. عبد الرحمن بحزن: انا بمoت بالبطئ يا نورسين . (نورسين مسكت ايدة وشدته وحض-نته... وعبد الرحمن اتفاجئ من حركتها وبعد عنها بسرعه ) عبد الرحمن: ايه الجنان دة ... انتى لسه زى ما انتى. نورسين: عبد الرحمن انا بواسيك فى منحتك... انا عاوزة اقولك ان جنبك على طول فى اى وقت حتى لو وانت ومراتك فكرتوا مثلا انك تتجوز علشان تخلف انا جاهزة وموافقه. عبد الرحمن: وانتى بايعه نفسك اوى كدة ... للاسف انتى لما قولتيلى انا جنبك انا فهمتها تقفى جنبى فى منحه مراتى ... بس للاسف طلع للاغراضك انتى . نورسين: وفيها ايه لما ااكون عاوزة اساعدك ونتجوز ونخلف وتبقا سند ليا فى الغربه ... عبد الرحمن بص انا من رأى انكو متنفعوش لبع-ضهى صغيرة وانت ناضج وعاوز واحدة تكفيك ... عبدالرحمن: بس اخرررررررسى ... انا غلطت لما اقنعت نفسى انك اتغيرتى ... بس انتى زى مانتى عمرك ما تتغيرى ... من هنا ورايح