روايه عشق الزين

الصالون توحيدة: ايمان اعملى شاى ايمان بارتباك من زيارة عبد الرحمن: حاضر يا ماما توحيدة بتنهيدة: خير يابنى عبد الرحمن: انا عارف انك مش طايقنى ... بس انا مخترتش اهلى يا حجه انا عارف انك مش بتحبيهم وليكى حق بس مش لازم كلهم يبقوا شياطين زى ما كان فيه ليليان طيبه وهى من نفس العيله وعمى فارس الله يرحمه وجدتى فى انا كمان والله يا حجه انا بحب ايمان اوى ياحجه ايمان دى حبى دى كبرت على ايدى انت ليه عاوزة تحرمينى منها لمجرد ان ليا اب وعم تفكيرهم فى الفلوس انا ماليش دعوة بيهم صدقينى انا شاريها والله وعندى استعداد احارب الكل علشانها الحجه توحيدة: كلام جميل اوى ... والكلام دا مجتش تقوله لابوها ليه لما كان عايش ليه استنيت لما م١ت. عبد الرحمن: اقسملك بالله ان كان كل تفكيرى ان اساعد ليليان واخلص من موضوعها وكان عندى امل ان ابويا ينسى الفلوس بهروبها بس للاسف منسيش ...يا حجه انا اللى هربت ليليان ليله كتب الكتاب وجبتها على هنا لعم حسن ... وايمان عارفه دا كويس ... والله بتمنى ان ليليان تفضل هربانه اهو تبعد عن القر-فاللى هنا توحيدة: اهو اديك قولت قر-فوزف-ت وحقد انا ايه اللى يخلينى اوافق على جوازك من بنتى عبد الرحمن: اللى يخليكى توافقى حبى ليها ولو كان على القر-فاحنا مش هانعيش هنا. احنا هانسافر انا وايمان وانتى امريكا انا مقد-م على بعثه وانشاء الله يوافقوا توحيدة قلبها رق علشان شافت الحب فى عنيه ولهفته فى الكلام وانه عاوز يقنعها باى طريقه توحيدة:طيب تقدر تقولى هاتقنع ابوك ازاى هو وعمك عبد الرحمن: انا راجل مش عيل علشان استنى موافقه ابويا انا اصلا مش هاقوله ولا هاعرفهم حاجة مش عاوز حاجة تمنعنى عن ايمان... بس امى عارفه وموافقه وهتيجى معايا وقت كتاب الكتاب انشاء الله لو وافقتى توحيدة كلام عبد الرحمن عاجبها: طيب ادينى فرصه افكر وارد عليك عبد الرحمن: ربنا يخليكى ياحجه ... وصدقينى مفيش حد هايحب ايمان زى ... وزى ما ليليان قطعت علا-قتها معاهم انا كمان هاقطعها عبد الرحمن مشى وايمان جت جرى على امها: شكرا يا ماما انك ادتيله فرصه وسمعتيه توحيدة بهدوء: بتحبيه يا ايمان ايمان: ياااااه ياماما بحبه بس ... انا كبرت على حبه ليا والله هو طيب اوى ومش ذنبه ان له اهل زى دول توحيدة: هاعمل استخارة واقولك قرارى ايمان بفرحه: ماشى يا ماما يوسف كان نازل من عند توحيدة وفرحان لانه حس ان توحيدة مالت لكلامه واتفاجئ من وجود يوسق تحت البيت تيوسف: ايه يا عبد الرحمن كنت بتطمن على الحجه توحيدة ولا على ايمى عبدالرحمن: اخرس متجبش اسمها على لسانك الوسخ دا ... مالكش دعوة بيها احسنلك يوسف: ماشى ياعم الغيور عبد الرحمن: انا ماشى من وشك عبد الرحمن مشى ويوسف فى سرة: انا سايبك بمزاجى يا عبد الرحمن الكل-ب علشان لما الهانم تظهر تبقا لوحدى وبس فى شركه الجارحى ليليان: زين باشا انا خلصت زين: هو انا مش قولت قبل كدا بلاش باشا دى ليليان لقته متنرفز حبت تهدى الوضع: حاضر بشمهندس زين زين: يالا انا هاخدك تروحى معايا انا مشيت كريم من زمان زين اخدها ووقفوا فى الاسانسير وليليان عماله تاكل فى شفا-يفها ودى عادة فيها لما بتوتر وهو مش على بعضه زين زقها وسندت على المرايه وقر-ب منها با-سها با-سها بغل كل ما يفتكر كلام على الباشا عليها ليليان حاولت تاخد نفسها مش عارفه ليليان: اه زين اوعى ... ابعد زين بعد شويه وبعصبيه: اياكى اشوفك بتعملى الحركه الزف-ت دى تانى ليليان هزت راسها وقلبها بيدق