روايه عشق الزين

مراد كان واقف على اخرة من الشخص اللى كان بيتغزل فيها : اتفضل البوكيه اهو مراد اخد البوكيه وبحركه منه خنق الراجل خلاه مكنش عارف يتنفس: بعد كدا يا ظريف متبصش على حاجة حد ...ولا تتغزل فى حد ...المرة الجايه لو وقعت تحت ايدى هاقتلك .. حسابك اهو يا زف-ت فى شركه الجارحى نورة: عملت كل اللى انت قولته : هو حس بحاجة نورة: منعرفش مجاش تقريبا قاعد جنبها : طيب وهى حصلها ايه نورة: فقدت الذاكرة : طيب ..لو فيه اى اخبار بلغينى ...وحاسبى من مراد علشان مش سهل ماشى نورة: مراد بس دا ايه اللى اف-ظع منه زين الجارحى : طيب حاسبى منهم الاتنين ... وخليكى طبيعيه نورة: طيب .. سلام فى الاسانسير سارة: يوووووة وربنا حفظت خلاص مراد: لازم اقولك كذا مرة انتى غبيه ومبتفهميش بسرعه سارة: اناااااا غبيه ... اصمالله عليك يا اخوياااااا الذكاء بيقع منك مراد مسك ايدها وشد-ها عليه وتقريبا كانت فى حض-نه: انتى تعرفى انتى بتكلمى مين ... انتى عارفه اللى انتى بتكلميه دا بيشتغل ايه سارة: ياعم اوعا ... مش عاوزة اعرف مراد: لا لازم اقولك .. علشان تعرفى انتى بتكلمى مين كويس وتحترمى نفسك يا حلوة .. انا ظابط مخابرات رتبتى مقد-م ... انا لقبى فهد المخابرات المصريه .. خافى منى بقا سارة: ولا يتهز فيا شعرة ... عادى ياعنى مراد: لا هايتهز مع انه خسارة فى الهزازان ههههههه سارة: والله انك بارد ... اوعى كدا انت استحليتها باب الاسانسير فتح لقوا زين فى وشهم زين: والله كنت حاسس .. انك بتتخانقوا... انا قولت ايه يا مراد ... عدوا االايام دى على خير بقا مراد: ياعم وانا عملت حاجة .. يالا خلينا ندخل مراد: حمد لله على سلامتك يا ليليان زين ضغط على رجله: مدددام مراد: احم اقصد مدام ليليان ليليان: الله يسلمك يا استاذ مراد ولا اقول يا بشمهندس ... هو انا كنت بقول ايه مراد: فى الحقيقه انتى مكنتيش بتقولى حاجة خالص ليليان با-ستغراب: ليه زين بصله بضيق: اصل مراد ظابط فى المخا-برات واستقال وجه معايا الشركه وله اسهم فيها فهو مش بشمهندس ولا حاجة زين قر-بمنها وكلمها بخفوت: بصى متقوليش حاجة خالص .. متوجهيش كلام له اصلا ليليان بنفس الخفوت: لا هاكلمه ... مكلموش ليه ياعنى زين بحدة وصوته واطى: ليليان مالك .. فى ايه كل ما اقول كلمه تقولى لا من وقت ماوقعتى ليليان بنفس طريقته: وانا من وقت ما فقت وانت بتقولى متكلميش ومتعمليش ومالكيش دعوة بحد كلمينى انا و بصيلى انا زين بضيق: متكلمنيش ومتبصليش ... ومالكيش دعوة بيا وبراحتك ليليان: هو انت زعلت زين: لا ليليان: لا انت زعلت واتقمصت منى بردوا ... طيب بص براحه عليا انا اصلا مش فاكرة قبل ما اقع كنت ازاى ولا بتعامل ازاى زين: كنتى حبيبتى ولسه حبيبتى ... وكنتى بت مراد: ما خلاص بقا يا زين بقالكوا ساعه بتتكلموا بصوت واطىى... واحنا بصراحه مركزين معاكوا اوى سارة: ايه مركزين معاكوا اوى دى... متجمعش .. انا مركزتش مع حد مراد: وربنا انك كدابه ... انتى عينك كانت هاطق عليهم زين: احمممممممممممممم... يارب نهدى بقا ليليان: بس بجد ميرسى جدا على البوكيه اللى يجنن دا ... الوانه تحفه مراد: الوان ايه اللى تحفه ... الوانه كلها بلدى سارة: اصل مراد عندة هطل من اللون الاحمر ههههههه‍ه‍ههه‍ه هه‍ه‍ه‍ههههه زين: هههههه‍ههههههه هطل ههههههههههه مراد: عجبتك يا زين زين: جدا هههههه .. احم يالا هاقوم امشى .. وانتى يا سارة خلى بالك من ليليان مراد: لو سمحت مدام سارة سارة: لا عادى اشطا سارة .سوسو