روايه عشق الزين

با-ستغراب: سارة غريبه . زين: غريبه فى ايه . مراد: شكلها وقعت ومبقتش قادرة تعيش من غيرى . زين: هى بتتصل طيب م-اترد . مراد: طيب هارد ... الو ... الو ... سارة ... سارة انتى فين ..مين ده اللى بيتكلم . زين: فى ايه يامراد مالها سارة .. افتح الاسبيكر دة . ( مراد فتح الاسبيكر وسمعوا صوت سارة بتتكلم بضعف ) . سارة المخدر اثر فيها:ل ... لييان ... انتى نمتى. يوسف: ههههه اه نامت ... نامى انتى كمان . سارة: ه.هو..يا ..يووسف ... انت واخدنا ...في ...فين . يوسف: ما قولتلك يا مزة عند اهل ليليان . سارة وخلاص المخدر اتحكم فيها: ف.. شر..قي..ه. يوسف: تؤتؤ مكان ابعد ... نامى بقا وارتاحى. (زين ومراد اتصد-موا ... بعد كدة مش سمعوا صوت سارة ولا حد بس مراد فضل على المكالمه ...زين طلع رقم الحراسه واتصل عليهم ). زين: الو...ليليان هانم فين. : جوة حضرتك فى الجامعه . زين بغضب: وانتو مش معاها ليه . : هى رفضت ووقفنا برة نستنااها . زين بصوت جهوورى: انا هادف-نكوا مكانكو ... ياشويه بهايم اتخط-فت .. اطلعوا على طريق الشرقيه هابعتلكوا عنوان اقلبوا الدنيا وهاتولى الناس دى . مراد: اهدى يا زين .. اهدى خلينا نسمع اى حاجة فى صوت حد بيتكلم وانا مش سامع شكل التليفون وقع منها. ( سكتوا. .. بس برضوا مش سمعوا شكل يوسف كان بيتكلم مع حد وبعد كدة المكالمه فصلت ). زين بخوف: المكالمه فصلت يا مراد هاتصرف ازاى . ‏مراد بتفكير: هو قال مش هايوديهم الشرقيه... وهو مش غبى علشان يوديهم فعلا الشرقيه ... وقال مكان تانى .. ياترى ايه المكان التانى ...يقدر يخبيهم فيه . ‏ ‏زين: معرفش بيت مثلااا .. ‏مراد: اتصل بعبد الرحمن واسألو لو عمه عاصم دة عندة بيوت فى حته تانيه ... بص كلام سارة بيوحى انهم ماشين معاه بارادتهم ولما سارة اتصلت بيا اتأكدت اكتر هى عارفه كانت بتعمل ايه ... هى بتنبهنى انهم معاه .. اتصرف واسأله . ‏زين: طيب. ‏( زين اتصل على عبد الرحمن ) ‏زين: الو عبد الرحمن .. لو سمحت كلمينى بعيد عن اى حد. ‏عبد الرحمن: اهلا يابشمهندس زين ... انا لوحدى فعلا. ‏زين: طيب لو سمحت ركز معايا عمك عاصم عندة بيوت تانيه او ابنه عندة . ‏عبد الرحمن: لا معندوش ليه . ‏زين: ابن عمك خط-ف ليليان . ‏عبد الرحمن: نهار اسووود .. خط-فها .. معندهمش... لا ثوانى يوسف عندة شقه فى اسكندريه .. ممكن يكون اخدها هناك .. لا مش ممكن دة اكيد مفيش حد غيرى يعرف بمكانها .. هو اصلا كان شاريها علشانها . ‏زين: طيب ابعتلى عنوانها. مراد: ها قالك حاجة . ‏زين: قالى... فى شقه فى اسكندريه ابن عمها كان شاريها ومحدش يعرف بمكانها غير عبد الرحمن . ‏مراد: طيب يالا انا كدة اتأكدت انه واخدهم على هناك . ‏( يوسف كان سايق باقصى سرعه وفجأه مخدش باله من المطب واتخبطوا جامد وسارة وقعت على كنبه وشها بقا كله تحت ويوسف مش شايفها وفاقت من الخبطه شافت تليفونها واقع تحتها حاولت تمد ايديها لغايه ماوصلتله و حاولت تفوق تانى اتصلت على مراد وحطته فى صدرها ). ( زين كان سااااايق باقصى سرعه وعربيات الحراسه وراة بتحاول تلحقه ..تليفون مراد رن وكانت سارة ). زين: مين ؟ مراد: سارة زين: طب افتح واسكت وافتح الاسبيكر . (مراد عمل كدة فعلا وسكتوا وعرفوا ان دى سارة لما همست با-سمه ). سارة بهمس شديد: مراد . مراد: سارة لو كنتى سمعانى ... اعملى اى حاجة . ( سارة كانت سامعه لان السماعه قريبه منها جدا ). سارة بهمس: امم. مراد: كويس ... انتو لسه فى الطريق . سارة بهمس: امم. مراد: طيب حاولى تشوفى طريق دة طريق ايه ... طيب دا طريق اسكندريه .. انتى اكيد