روايه عشق الزين

عاوزة اشوفهم ... هو انا نمت ازاى .. ايه دة سارة نايمه كمان . عاصم بخبث: معلش تعبتوا فى الطريق ... خدى بقا يا حبيبتى امضى الورق دة . ليليان: ورق ايه دة ؟. عاصم: ورق محضر ان زين الجارحى مش يتعرضلك تانى ولا يخط-فك ... امضى . (سارة فى اللحظه دى مقدرتش تفضل تمثل انها نايمه وقامت مرة واحدة وقفت ) سارة باندفاع: اوعى تمضيه ... دول عاوزين يمضوكى على ورثك . يوسف قر-بمنها وضر-بها وشد-ها من طرحتها: اخرسى يابت دا انا هاطلع عين اللى جابوكى ... اخرسى . سارة بصريخ: ابعد عنى يا حيوووان ... اوعى تمضى يا ليليان . ليليان صرخت: سيبها انت بتضر-بها ليه. عاصم ضر-ب ليليان على وشها: اخلصى وامضى علشان مش امو-تهالك دلوقتى . ( مراد لحظه مoت كاميليا بتتعاد قدامه .. وسارة بردوا مش عارف يحميها ) . مراد بغضب: ززززين كووول الطريق . عاصم ماسك ليليان من طرحتها: اخلصى. امضى... انتى قر-فتينا لغايه ماجبناكى . سارة بضعف: اوعى تمضى . يوسف ضر-بها فى بطنها برجله: اخرسى قولتلك . سارة بضعف: ااااااه. ليليان: خلاص خلاص هامضى. .. هات الورق ( زين وصل تحت العمارة ونزل هو ومراد جرى والحراسه لحقتهم ومراد ضر-ب الاتنين واقفين تحت العمارة بمهارة تليق بفهد المخابرات والحراسه كملت الباقى .. وزين عرف منهم هما فى شقه كام طلع جرى يلحقها ) ( ليليان كانت بتمضى على الورق وعارفه ان نهايتها قر-بت وكانت بتتعمد تتأخر وعاصم لاحظ كدة مسك راسها وخبطها كذا مرة فى الترابيزة وهى داخت والرؤيه اتشوشت و فى ناس كتير ظهرت قدامها وهى بتقع على السلم وصوت زين بيظهر والدنيا بتغيب ) عاصم: اخلصى يابت .. امضى . ( هنا الباب اتفتح او تقريبا اتكس-ر ) زين هجم على عاصم: دة انا هاخلص على امك . يوسف طلع مطوة من جيبه وقر-بمن زين بسرعه . سارة صوتت: حاااااسب . بس يوسف كان اسرع وج-رح زين فى جنبه بس مراد لحقه وتقريبا كس-ر ايدة . (مراد فضل يضر-ب فى يوسف بغل ). مراد وهو بيضر-ب يوسف مسك المطواة وج-رحه بيها فى كذا مكان: دى علشان بس مديت ايدك عليها ... ودى علشان فكرت فيها تفكير شمال ... ودى علشان زين الجارحى مش ابن الكل-ب يارووووح امك . زين: مررراد خلاص سيبه ... خدوهم ودوهم المخزن واتوصوا بيهم شويه . : امرك يا افند-م . ( الحراسه اخدوا عاصم وويوسف ومشيوا... زين قر-بمن ليليان اللى سارة كانت واخدها فى حض-نها) . سارة بضعف: تقريبا اغمى عليها ... ضر-بها جامد فى راسها... لازم تروح مستشفى . زين قر-بواخدها فى حض-نه وشالها وهو خارج: مراد هات سارة وتعال ورايا . مراد قر-بمنها ومسك ايديها قومها من مكانها: كان بيضر-بك فين . سارة بضعف: برجله فى بطنى .. هههه .كان رحيم بيا. (مراد بصلها وغمض عينه بالم .. وسارة حست بيه مسكت فى ايدة جامد ). سارة: يالا سندنى . مراد: اشيلك . سارة: نفسى والله بس مش هاينفع هههه . مراد: انتى ليكى نفس تضحكى . سارة: امممم عماله د-ماغ تمام .. يالا خلينا نلحقهم . فى القاهرة والدة سارة: والله ماعارفه الزف-ته دى فين ... قالتلى هاتيجى من الجامعه على هنا . خاله سارة: طيب جربى اتصلى تانى . والدة سارة: منا اتصلت ادانى مشغول كتير وبعد كدة اتقفل . خاله سارة: الغايب حجته معاه وبعدين الدنيا مش ليلت اوى ... تلاقيها مع صاحبتها اللى حكتيلى عنها . والدة سارة: تعرفنى بردوا .. والله لاربيها الكل-به دى. فى المشفى زين: خير يا دكتورة هى كويسه. الدكتورة: اه تمام الحمد لله .. للى عرفنا منها انها اتضر-بت فى