روايه عشق الزين

السلالم كلها كان ممكن يحصلها حاجة ..) زين فى سرة: واقسم بالله لادفعكو تمن اللى عملتو فيها غالى ... دة انة هادف-نكوا صاحين .. اه يا ولاد الكل-ب ... بتأذونى فيها . سهيله: انا مش مطمنه يا نورة زين باشا شكله ناويها وهايجيب عليها وطيها . نورة:يووووووة انتى. خايفه من ايه ما قولتلك متخافيش عادى... طيب ما مراد عمل نفس اللى عمله وعدت عادى . سهيله: اسكتى علشان انتى مش فاهمه حاجة زين الجارحى دة حووويط .. محدش يقدر يعرف هو بيفكر في ايه ولو حد غلط بيعاقب و عقابه شديد اوى .. بالك يا نورة لو عرف اننا اللى وراة اللى حصلها والله يدف-نا ومحدش يقدر يقوله انت بتعمل . نورة: انتى هاتخوفينى .. ليه .. هاتعدى صدقينى . عند سارة ومراد سارة: شكرا على التوصيله دى نردهالك لما اجيب عربيه . مراد: متشكرين ياعم الحج. سارة: حج ايه ... كل ما احاول اصفالك واكلمك حلو بتستفزنى وبتضايقنى . مراد: ههههههه طيب م-اتيجى وانا اعلمك السواقه ... دا انا عليا تعليم سواقه مش على حد. سارة: شكرا . مراد: طيب بقولك عندى مناسبه معزوم على عيد ميلاد بنت اللواء م-اتيجى معايا. سارة: اممممم طيب مش عارف تجبلها هديه كبيرة لعبه عروسه احسن من العلبه الصغيرة دى . مراد: ههههههههههه لعبه عروسه ايه دى شحطه ههههههه (سارة ادايقت منه ومن برودة وان رايح مخصوص يجيب هديه لواحدة). سارة قر-بت منه ورفعت صوباعها فى وشه: انت ايه ياشيخ مش عاتق حد رقاصه وبنت خالتى مرة ودكتورة مرة و بنت اللواء مرة ارحم نفسك .. بس انا هاقولك اهو انا غيرهم فاهم و لا لاه . ( مراد قر-بمنها وبا-س صوباعها وبص فى عنيها) مراد: لا انتى غيرهم .. كلهم ميهمونيش .. انتى غيرهم اوعى تحطى نفسك مع الناس دى ابدا . (سارة ارتبكت جدا وتقريبا كان هايغمى عليها وتاهت منه كل اللى قدرت تعمله انها متردش وتنزل من العربيه ... مراد دا مجنون وهايجننها معاها . فى بيت الجارحى (ليليان بتكلم سارة على التليفون ). ليليان: مالك يا سارة صوتك مش طالع ليه .. ومراد كان معاكى ازاى ..مش قولتى انه فى شغله . سارة بتحاول صوتها يكون طبيعى: انا كويسه .. ومراد شافنى وانا فى المحل وزعقلى انه ازاى انزل من غير اذنه .. ليليان: يانهار ابيض .. طيب ايه شاف البدله . سارة بكذ-ب: لا مش شافها ... علشان كدة بعتها عن طريق المحل ..هى حلوة. ليليان: اه تحفه بس دى سافله اوى انا مكسو-فه جدا. سارة: لا مكسو-فه من ايه ركزى كدة وشخلعى الدنيا . ليليان: طيب اقفلى زين طلع من المكتب تحت . سارة: اشطا ابقى احكيلى بكرة ... من حق عاوزين نروح الجامعه بكرة نحضر اى حاجة . ليليان: طيب طيب... اقفلى بقا . ( ليليان قفلت مع سارة وكانت لابسه البدله و لونها احمر وسايبه شعرها ولبست خلخال زى ما سارة قالتلها بالظبط وكانت جميله .. وقفت فى نص الاوضه والباب كان مقفول ومستنيه زين يفتحه وقلبها هايخرج من مكانه ). زين: ليلي... ايه دة . ليليان بخوف: ايه . زين: ها ؟ ايه دة . ليليان فى سرها:دا باينه علق . زين: الله يخربيتك . ليليان بد-موع: هى وح-شه . زين قر-بمنها: لا وح-شه ايه بس ... انتى اتجننى ..هو انتى هاترقصى . ليليان: اه هارقص ... انا اخدت قرارلازم نقر-بمن بع-ضاكتر من كدة وانا فكرت وقولت لازم اعمل حاجة جديدة نغير بيها حياتنا. زين: ياقرارتك اللى هتتودينى فى داهيه ... اممممم طيب ايه مش هاترقصى . ليليان بكسوف: طيب روح شغل اى اغنيه . زين: لا اتمشى انتى قدامى انا عاوز اتفرج . ليليان: هههه زين بطل قله اد-ب . زين قر-بمنها وهمس: قله اد-ب ايه هو انا لما اشوفك لابسه كدة انا هابطل قله اد-ب . ليليان: طيب