المهندس نور

نظراتهم بتح0رق..او نظرات فيها حاجات كتير هى مش قادرة تفهما .
حست نور انها فى كابوس ولازم تخرج منه قبل ما يحصل حاجة..اخدت شنطتها وانسحبت 
حتى والدها محسش انها خرجت
**  
فى الوقت دا حضر المدير بعد ما وصله كلام عن اللى بيحصل فى مكتب التراخيص ..واتكلم بهدوء وذوق
_من فضلكم يا جم١عة كل واحد على شغله ؟كل واحد يشوف وراه اى؟ 
وقف عم صلاح  إحترام للمدير ،لكن محمود فضل مكانه قاعد على الكرسى ..يمكن مخدش باله من اللى حواليه
الذكريات رماته فى بير مالوش قرار 
حياة كانت أجمل أيام وفجأة بقت اسوء ايام 
المدير وعم صلاح لاحظوا ان محمود مش معاهم 
اتكلم المدير بهدوء وحنكة

_حج محمود هنا مكان عمل مش تصفيه خلافات
وافتكر ان قلتلك كله الا نور وأبوها؟
ابتسم محمود بس الابتسامة كانت اكتر من حزينه،يمكن 
كان جاى لسبب خفى وفجأة لقى اكتر من اللى توقعه او جه فى باله،وقتها رد وقاله 
_من نص ساعة كان فيه سر وبير مقفول يا أحمد بيه
بس دلوقت لا بقا فيه سر ولا بقا بير 
دا جـ،ـرح واتفتح ولازم نداويه
وخرج محمود من المكتب ومن المصلحة كلها وفيه سوال جواه
ياترى هو فرحان باللى حصل ولا زعلان؟
وقف مكانه شويه ..اتحرك ناحية عربيته وسند عليها 
وباله مشغول تماما
**
وقف صلاح قدام المدير المهندس أحمد ومش عارف يقول اى بس فجاة ملقاش نور 
_هى نور فين؟
رد عليه أحمد وهو بيرفع ايده لفوق
_مش عارف انا دخلت المكتب مكنتش هنا،هى مشيت امته؟
الوقت دا حس عم صلاح ان جدار الماضى اتهدم بس مش لوحده معاه بنته
المهندسه نور اللى فى الحقيقة اسمها نورسين
ومعناه المستقبل
_فاكر لما سمتها نورسين يا احمد؟
ابتسم احمد 
_ ياااه يا صلاح ..واهو بقينا فى المستقبل يا ترى هيبقى شكله اى
اتغيرت ملامح احمد ومسك صلاح من كتفه
_لازم نور تعرف الحقيقة من البداية..بس لو كانت حالتها النفسية تسمح
سمع  صلاح الكلام وبدأ يمشى عشان يخرج
_تفتكر هتسامحنى يا احمد 
=بطل تفكر فى المستقبل كتير عشان متتعبش
**
خرجت نور من المصلحة وبدات تمشى ،واحدة واحدة 
وهى سرحانه لقت حد بيحط ايده عليها..اتف0زعت نور
وبتلف تشوف مين..وصړخت
_زغلوووول
والله جتى فى وقتك ..كانت اصطباحة زى وشك يا وليه ..انا عملتلك اى 
عينك فى حياتى يا بت ليه؟
بصى تعالى عيشى مكانى 
خديهم كلهم 
انا مش عايزة حاجة منهم 
نور نزلت ضـ،ـرب فى البنت..البنت حتى مش قادرة تدافع عن نفسها، ومش قادره تخلص نفسها منها
وبتقول كلام مش مفهوم خالص
لحد ربنا مارزقهم بحد فض الاشتباك بينهم 

ووقت ماشافت نور وش الراجل ،وقفت شويه بس لسه ماسكة زغلول
بس فجاة رجعت تضرب فيها تانى
_هو انا كل ما اشوفك يحصل مص0يبه ، انا لازم اخلص عليكى

**
خرج صلاح من المصلحة  بس لقى محمود ساند على العربية وسمعه وهو بيقول

_كانت تستاهل اللى عملته زمان؟

البارت الرابع 
كانت تستاهل؟؟
كرر محمود السوال مرتين منتظر الإجابة ..ابتسم صلاح وهز رأسه بالنفى 
:مش هريحك بالإجابة يا محمود
وقف محمود قدامة،ومسكه من كتفه 
:لا رد وقول كانت تستاهل انك تسيب ابوك وامك عشانها قولى 
كانت تستاهل انك تضحى بآخر سنه فى كليه الهندسة وتتخرج وتبقى مهندس وتفرح ابوك وامك اللى كان نفسهم فى اليوم دا وبينتظروه بفارغ الصبر  رد يا صلاح
رد يا صاحبى 
او ياللى كنت صاحبى وابن عمتي 
نزل صلاح بهدوء ايد محمود 
:لاخليها عليا انا اللى المفروض اقول كنت صاحبى
واخويا..مكنش ليا اخوات من الاب وlلام بس بقيت اخويا..عايشين سوا 
انا فاكر انهم كانوا بيحبوك اكتر منى  ،من يوم وفاھ ابوك وامك وجيت عشت معانا ،عمرهم مافرقوا بينا فى المعاملة ،حتى لو جم عليا مش بزعل، كنت بتسمع كلامهم وانا اللى كنت تعبهم
وعمرى مااتضايقت لما كانوا بياخ0دوك فى حضن0ها لأننا كنا ايد واحدة
كنت انا عايش حياتى بالطول والعرض وانت كنت الطبيب اللى جاى على هواهم 
كنا واحد انا وانت  لغاية من ٢٥ سنه بالضبط 
كلمتك عندهم كانت سيف وقط0عوا بيه رقب0تى وقط0عونى منهم ..وقتها بدأت اشك انك كنت قاصد 
فاكر يا ....يا....صاحبى 
فاكر يا....يا خويا 
ومشى صلاح وساب محمود واقف مكانه 
ياترى فعلا هو اللى غلطان فى حقه صاحبه وضيع العمر 
من غيره..وانه كان قاصد كده 
لالا هو عمره ماكان وحش 
وجرى وراه 
:استنى يا صلاح قولى عنوانك فين عايزين نتكلم ،نتعاب  
لف صلاح وضحك باستهزاء
:زى ماعرفت انها بنت الساعى 
وجى وعارف انها بنتى وجاى تتأكد من حاجة فى دماغك انا عارفها كويس يابن عمتي 
هتعرف توصلى تانى