رواية طفلة العاصم ندى احمد

ايديها و بدا يغطيها و فك ايديها المربوطة 
عاصم قوليلى يا حور كنتى بتصرخى ليه 
حور بدموع عاصم هتصدقنى لو قولتلك
عاصم ايوة قولى بقا فى ايه 
حور طنط كانت بتتعامل بطريقة غريبة و بتحاول تلمس جسمى بطريقة غريبة 
عاصم غريبة ازاى يعنى 
حور اقصد تلمسني من مناطق مينفعش حد يلمسنى منها 
عاصم انتى بتقولى ايه و هى هتعمل كده ليه ازاى تقولى كده على امى 
حور بدموع قولتلك مش هتصدقنى هى ربطت ايدى لما حولت ابعدها عنى و اخرج من الأوضة 
عاصم بس هى كانت بتغير هدومك متقصدش حاجة انتى بس اللى أعصابك تعبانة 
حور لاء هى مكنتش بتغير عادى انا متأكدة 
عاصم طب اهدى بس و خلاص انا معاكى اهو 
و جاب هدوم لحور و بدا بحنان يغير هدومها 
فهد كان واقف بعيد شوية و لقى ثريا زقت ندى و زعقت فيها و روحت بيتها 
و ندى بدأت ټعيط 
فهد قرب منها و طلع منديل ليها 
فهد اهدى بس مالك 
ندى اخدت المنديل منه شكرا 
فهد على ايه 
فهد مش انتى دكتورة نسا 
ندى ايوة 
فهد ما تكشفى انتى على حور 
ندى اممم حاضر 
دخلت ندى الاوضة و خرجت عاصم و بعد عدة دقائق خرجت ندى من الاوضة 
ندى .....
عاصم تغيرت تعابير وشه و فهد وقف بدون اى تعابير
الفصل السادس والعشرون 
بقلم ندي احمد
دخلت ندى الاوضة و خرجت عاصم و بعد عدة دقائق خرجت ندى من الاوضة 
ندى حور مش حامل و هى بنت 
عاصم تغيرت تعابير وشه و فهد وقف بدون اى تعابير
عاصم انتى متأكدة يا ندى 
ندى ايوة متأكدة طبعا 
عاصم بجدية هسالك السؤال تانى يا ندى انتى مش بتحاولى تساعدى حور و تخبى عنى حاجة 
فهد انت ازاى تقول كده يا فهد و بعدين ندى مصلحتها ايه لما تقول كده 
عاصم مسك دراع ندى بجدية انطقى انتى بتخبى عليها و لا لاء 
ندى بدمع من عڼف عاصم و هو ماسكها والله يا عاصم ديه الحقيقة
حور بنت يا عاصم جيب اى دكتورة تانية هتقول نفس كلامى 
عاصم انبسط و ساب ايد ندى اللى اول ما سابها جريت ټعيط فى اوضتها 
عاصم دخل لحور 
و اول ما شافها جرى عليها حضنها كانه طفل و لقى امه 
حور انا قولتلك يا عاصم والله كنت مظلومة 
عاصم انا مش عايز نفتح الموضوع تانى و انا هعرف اجبلك حقك يا حورى يلا قومى بينا نروح بيتنا مش عايز نقعد هنا ثانية واحدة كمان 
حور يلا يا عاصم انا كمان مش عايزة اقعد هنا 
عاصم طب يلا اجهزى هنزل اشوف الحسابات عقبال ما تجهزى 
عاصم راح دخل أوضة الدكتورة اللى قالت إن حور حامل 
الدكتورة ازاى يا استاذ تدخل كده من غير استأذان 
عاصم لو مقولتليش مين قالك تقولى ان حور حامل هضيعك انتى فاهمة 
الدكتورة مش فاهمة تقصد ايه 
عاصم بنظرة ټهديد و ماسك طرف بالطو الدكتورة من فوق شكلك هتتعبينى و لسه متخلقش اللى يتعبنى و لو اتخلق همحيه من على وش الأرض 
دكتورة لو مطلعتش بره انا هنده الأمن يشيلك 
عاصم انطقى بدل ما انا اللى هقبض عليكى بنفسى ديه قضية يا حلوة و فيها سين و جيم و والله ما هتعرفى تخرجى منها لكن ديه فرصه اخيرة ليكى 
الدكتورة والدة حضرتك اللى قالتلى اقول كده انا مليش دعوة بحاجة هى قالتلى مش هتجيب سيرتى بحاجة 
عاصم انتى بتقولى ايه
الدكتورة والدتك حضرتك أستاذة ثريا اللى كانت مع البنت الصبح
عاصم ساب الدكتورة و خرج مش فاهم حاجة و مصډوم فى والدته 
عند فهد دخل لقى ندى مغمى عليها و سايحة فى ډمها 
فهد جرى شالها بين ايديه ندااااااااا
و خرج خلى الدكتورة تشوف الازم و توقف الڼزيف
الدكتورة للأسف حصل اجهاض للجنين 
فهد بعدم فهم جنين 
الدكتورة ايوة دكتورة ندى كانت حامل فى شهرين 
فهد طب شكرا يا دكتورة 
و لما فاقت ندى ملكتش حد جنبها غير فهد 
ندى ايه اللى حصل 
فهد قولتلك كام مرة حرام عليكى نفسك ايه اللى يخليكى تعملى كده 
ندى بدأت ټعيط و ساكتة 
فهد ممكن افهم يمكن اساعدك 
ندى مش هتقدر اللى حصل مش بالسهولة ديه يرجع يتصلح 
فهد انتى خلاص اجهضتى مش هى ديه المشكلة اللى مكنش لها حل 
ندى 
الفصل السابع والعشرون بقلم ندي احمد
ندى مش هتقدر اللى حصل مش بالسهولة ديه يرجع يتصلح 
فهد انتى خلاص اجهضتى مش هى ديه المشكلة اللى مكنش لها حل 
ندى 
فهد ليه تعملى كده فى نفسك و فى اهلك 
ندى بعد اذنك انا عايزة افضل لوحدى 
فهد ليه مش عارفة تتكلمى 
ندى انا مليش ذنب فى اللى حصلى و بدأت ټعيط فجأة 
فهد اهدى انا اسف انى أدخلت و جيه يمشى 
ندى فهد انا عايزة احكيلك كل حاجة
فهد سحب كرسى و جلس أمامها 
فهد اتفضلى سمعك 
عاصم و حور وصلوا البيت و لسه عاصم بيدخل الشقة لقى زى صوت جوه الشقة و عياط بيبى 
حور هو فى حد جوه 
عاصم مش عارف و فتح الباب لقى كارما واقفة فى المطبخ بملابس بيت خفيفة من ملابس حور 
عاصم انتى ايه اللى دخلك البيت ده و ازاى تلبسى اللبس ده 
كارما قدام حور راحت حاضنة عاصم و باسته من خده 
حور بصت لعاصم پصدمة 
عاصم مسك كارما من ايديها انتى بتعملى ايه 
كارما فى ايه يا عاصم حد يعامل مراته كده 
عاصم مرات مين انتى هتستعبطى 
كارما مراتك يا عاصم انت نسيت من يومين 
عاصم يومين ايه انا فاكر كل حاجة كويسة 
كارما يعنى فاكر انك سهرت معايا يوميها و روحت جبت المأذون 
عاصم مأذون ايه أمشى من هنا دلوقتى 
كارما جريت جابت شنطتها خرجت قسيمة جوازها مع عاصم 
كارما انت ليه بتكدب عليها مش عايز تعرفها اننا اتجوزنا 
عاصم ساكت و حور بتبصله منتظرة انه يقول اى حاجة 
حور ساكت ليه انطق قول حاجة
عاصم حور كارما فعلا مراتى بس مش زى ما انتى فاهمة 
حور فاهمة ايه انت ايه انا مش هقعدلك فيها ثانية واحدة 
عاصم حور هفهمك اهدى 
كارما يا حبيبتى الباب يفوت جمل و بعدين هو اللى جيه بمزاجه و كتب عليا رسمى و كمان لبسنى دبلته و كارما بانتصار بتفرجها دبلة عاصم فى ايديها 
حور بصت لعاصم بكسرة لانه حتى عمره ما فكر يجبلها دبلة لجوازهم 
عاصم حور والله هفهمك 
حور مش عايزة افهم حاجة ايه مفيش حاجة تغفرلك تصرفك ده طلقنى يا عاصم 
ثريا من ورا عاصم و على باب الشقة 
ثريا طلقها يا عاصم 
عاصم حور انتى ...
حور بدموع جريت من الشقة
الفصل الثامن والعشرون بقلم ندي احمد
عاصم حور انتى ممكن تلمى هدومك دلوقتى 
حور بدموع جريت من الشقة من صډمتها فى عاصم 
حور لسه هتخرج من باب الشقة 
لقت عاصم مسك ايديها بيمنعها من الخروج 
حور ابعد عنى 
عاصم مش هسيبك تضيعى تانى من ايدى يا حور 
حور مبقاش ينفع خلاص يا عاصم كل حاجة أنتهيت 
عاصم حور انا هفهمك كل حاجة الموضوع مش زى ما انتى فاهمة الجواز ده مؤقت و حصل تحت ظروف معينة 
حور ايه هى الظروف 
عاصم سكت
حور ظروف ايه ماترد
عاصم مش هقدر اقولك حاجة دلوقتى 
حور مش عايزة افهم حاجة انا عايزة أمشى من هنا 
عاصم ده بيتك يا حور و باسمك انتى 
ثريا انت بتقول ايه 
عاصم انا كتبت البيت باسم حور 
ثريا بانفعال و ڠضب ايه كتبته باسمها ديه شقتك 
عاصم انا حر و