الصدفه
صدفة ببأتسامة: انا مبسوطة اوى
سارة: طب ابسطينى معاكى
صدفة: انا بعشق زين بجد خلاص بقى كل حياتى
سارة : ايوا بقى طب قالك حاجه
صدفة: لا بس عارفة انا بشوف الحب فى كل تصرفاته وفى حنيته عليا
سارة ببأتسامة: اجيب العود والحن
صدفة : عقبالك يحبيبى
سارة : يا رب بقى
حد من الدكاتره دخل : لو سمحتوا يشباب احنا مضطرين نفتش كل الشنط لان فيه اسورة الماظ مختفى من زملتكم هنا فى المكتبة وهى دورت عليها وملاقتهاش
كل اللى كانوا قاعدين فى المكتبة وافقوا على التفتيش وبدأ فرد الأمن يفتش كل الشنط
فرد الأمن: لاقيت دى يا فڼدم
الدكتور: شنطة مين دى
صدفة بصډمة : شنطتى
يتبع
🦋الصدفه 🦋
البارت السابع ♥️
صدفة بصډمة: بتاعتى
الدكتور: تعالى معايا
( فى غرفة العميد)
العميد بعـ،صبية : يعنى لسه جاية الكلية وبتسرقى الطلاب
صدفة بدموع: والله العظيم انا ما اخدت حاجه
هاجر: اوماال اسورتى بتعمل ايه فى شنطتك قوليلى
صدفة بعياط: معرفش حاجه بس انا مخدتش منك حاجه معرفش مين حاطها فى شنطتى
العميد : اوعى تفكرى اننا هنصدق دموعك دى رن على الشړطة تيجى تاخدها
صدفة بخۏف: والله ما عملت حاجه
( فى الخارج)
سارة بخۏف: يلهوى البت هتروح فى داهية اعمل ايه وكملت بتفكير ايوا صح انا ارن على استاذ زين بس اجيب الرقم منين اعمل سيرش عن رقم المكافحة وهم هيوصلونى ليه
الموظف: الو
سارة : الو لو سمحت انا عايزه المقدم زين بدران بسرعة خلينا اكلمه لو سمحت
الموظف: الموضوع يخص ايه يا فڼدم
سارة : خلينى اكلمه بس لو سمحت ضروري
الموظف: تمام هحولك لمكتبه
زين : الو
سارة : المقدم زين معايا
زين بجدية : ايوا انا مين
سارة: انا صاحبة صدفة مراتك صدفة واقعة فى ورطة هنا فى الكلية
زين بخۏف شديد وهو بيقوم من على مكتبه: مالها
سارة حكت لزين كل اللى حصل
زين قام من على مكتبه واخد مفاتيح عربيته وخرج بسرعة
عمار: زين مالك انت كويس
زين : بعدين يا عمار
عمار: ايه يبنى اللى حصل
زين بعـ،صبية: قولتلك بعدين
عمار مرضيش يسيب زين و راح معاه
فى عربية زين
عمار: متقلقش كل حاجه هتبقى كويسة
وصلوا الكلية زين دخل بكل هيبته قدام كل الطالبات اللى كلهم كانوا تايهين فيه
زين قدام اوضة العميد
سارة : انا سارة اللى كلمت حضرتك صدفة جوا
زين دخل ودخلت سارة وعمار وراه
سارة راحت عند صدفة اللى حضنتها وفضلت ټعيط و وجعت قلب زين عليها
صدفة بخۏف و دموع : والله ما عملت حاجه يا زين
العميد ببأتسامة: زين باشا بنفسه عندنا دا الكلية نورت والله
زين بجدية وثقة : اقدر اعرف مراتى متهمة فى ايه
العميد بصډمة: مراتك
سارة : ايوا صدفة تبقى مرات زين بيه
العميد بخۏف: متقلقش يا زين باشا احنا هنتصرف وبإذن الله المدام متضرش
زين وهو بيبص لهاجر: انتى صاحبة الاسورة
هاجر بخۏف وهى بتبلع ريقها: ااه
زين : لو سمحتوا عايز ابقى فى الاوضة انا ومراتى والبنت دى بس
كلهم خرجوا ومفضلش غير زين وصدفة وهاجر
زين وهو بيمسك ايد صدفة : اهدى واحكيلى ايه اللى حصل بالظبط
صدفة بدموع وشھقات : والله ما اخدت حاجه انا انا كنت حاطه شنطتى برا مع باقى الشنط عشان ممنوع أنى ادخل المكتبة بيها وبعدين لما هم فتشوها لاقوا فيها الاسورة
زين : تمام اهدى
زين راح عند هاجر اللى كانت واقفة مرعوبة
زين : انا هتكلم معاكى براحة أهو و مش هعمل هتقولى الحقيقة هفضل هادى كدا هتكذبى كمل بعـ،صبية ارعبتها مش هرحمك
هاجر بخۏف شديد: والله فيه واحد جيه وقالى احط الاسورة فى شنطتها وقول انها ضايعة منى وادانى فلوس
زين بعـ،صبية: مين دا
هاجر: معرفهوش والله ما اعرفه انا لو كنت اعرف انها مرات حضرتك مكنتش وافقت ابدا ابوس ايدك متأذنيش انا بجرى على امى واخواتى وكان غصبن عنى
صدفة بشفقة عليها: خلاص يا زين انا مسامحها لو سمحت متأذيهاش
زين وهو بيحاول يتحكم فى نفسه : تمام يبقى تعملى كل اللى هقولك عليه
هاجر بخۏف: حاضر هنفذ كل اللى هتقولى عليه
بعد ربع ساعة زين دخل العميد وعمار وسارة
هاجر: انا افتكرت انا اللى حطيت الاسورة فى شنطة صدفة لانى كنت مفكرها شنطتى لان شنطتى شابها انا اسفة يا صدفة
صدفة ببأتسامة: ولا يهمك
العميد : خلاص كدا الموضوع خلص احنا متأسفين يا زين باشا يا ريت متزعلش منا
زين بجدية: والله العظيم لو حد بس بعد كدا مش بس شعرة واحدة من مراتى أو اتكلم معاها نص كلمة مش هرحمه
وخرج زين واخد صدفة معاه
قدام عربية زين
