روايه الۏحش العاشق

حق المسكينه فرح بنت جوزها رغم ان جوزها كاتبها على اسمها عشان ۏفاة والدت فرح وهى بتولدها عشان كانت كبيره فى السن وكانت تعبانه
قال ايه صبر ومارداش يسجلها على اسم امها واتجوز واحده علطول كان عارف انها ما بتخلفش عشان يكتبها على اسمها والبنت ماتحسش انها ياتيمه كان فاكر ان اللى هيتجوزها وخصوصا عشان ما بتخلفش هيكون عندها ضمير وهتصون السر وهتصون بنته ما يعرفش اللى فيها الله يرحمه بقى باينه كان تفكيره على قده
واتفقت معانا نبعدها عن طريقها لحد ما تتمكن من كل حاجه وتشوف طريقها لوحدها وتيأس من أمرها تماما
تفتكر اللى تعمل كل ده هتكون سهله انك تقلبها بالسهوله دى
كرمطيب ياعم ما تقول لنفسك
مازنبس انا لازم انبهك لحاجه
على فكره نسرين مش قادره تصبر اكتر من كده انا عمال اصبر فيها وهى غيرانه من القرشانه اللى فوق دى وخاېفه لتاخد على العيشه المرتاحه معاها وتنساها
كرم قولها عاوزه ايه تانى ما عندكم سبوبه بتقسموها انت وهى انا سيبلكم البنت اللى اسمها فرح دى تتمصلحوا بيها واللى بقدر اسلكه ببعت ليها اول باول زعلانه ليه بقى .
بقولك ايه انت ابن عمها يامازن صبرها بكلمتين هى بتسمع لكلامك قولها هانت وكأنى مسافر اكونى لى قرشين
اهو كل فى
الاخر ليها برضو
مازنماشي يا عم كرم بس تعرف انا مش صعبان عليا فى الليله دى كلها غير اللى اسمها فرح دى اتبهدلت اخر بهدله والبنت بصراحه زى القمر وطلعه من عينى
كرمايه انت استحليت البنت ولا ايه ولا اكمنك دوقتها مره حنيت ولا طبيت وحبتها ولا ايه ياعم روميو
على العموم اهى عندك ياعم لو قدرت توقعها فى حبك حلال عليك هى البنت مزه وتستاهل برضو بس طبعا الكلام ده يبقى بعيد عن المصلحه
يالا اتكل على الله بقى وماتنساش تكلم نسرين كلمتين وهديها لحسن دى مجنونه وممكن تقلبها على دمغنا كلنا
ومشي مازن ورجع كرم طلع فوق وانا ما بقتش قادره أقف على رجلى من اللى سمعته والدنيا أصبحت تدور بيا
وبقيت اتذكر كل اللى حصل لى من يوم ۏفاة