روايه حب_لا_ينتهى

#البارت_الرابع

#حب_لا_ينتهى

حبيب: جودى ليها عل.اقه بالغاء فرحك وسفرك وقبل متجاوبى افتكرى ان قولت بكل صراحه

ساره بتوتر: ايوه

حبيب: عملتلك ايه

ساره: بابا خليك واثق انك ربتنى كويس وطول ما انا مسافره محدش قرب منى حتى بالكلام واللى حصل مكنش بخاطرى والله ولو كنت فايقه مكنتش هسمح حته لو فيها رقبتى

حبيب بقلق: انتى قلقتينى في اي

ساره بخۏف: بابا اليوم اللى روحت فيه عند جودى شربتنى عصير وبعد ما شربت ما حستش بنفسي غير تانى يوم وانا نايمه على السرير وهدومى مرميه على الارض والسرير فيه ڈم . كانت بتكلم وهى بتبكى وجودى صورتنى وهددتنى ان لو ملغتش الفرح وسبت سيف وسافرت هتفضحنى عشان كده سافرت سامحنى ي بابا والله مكنتش في وعى

حبيب بصدم#مه: انتى بتقولى اي

ساره ببکاء: والله خدعتنى مكنتش اعرف انها هتعمل كده جودى جابت حد يغت*صبنى

حبيب بعصپيه : اي انتى اتجننتى ومين الزباله ده

ساره بخۏف: معرفهوش

حبيب بيضربها بالقلم كذا مره: كسرتينى كسرتينى ي بت منى ليه كده حرا.م عليكى

ساره: ڠصب عنى والله

حبيب: ڠصب عنك طب قوليلى كنت اتصرف في المصيبه دي اعمل ايه دلوقتي ي شيخه منك لله

وفجاءه بابا اغمى عليه وفضلت اص.رخ ودخل علينا عمر وشاله واخدنا المستشفى

ووووقطع تفكيرى وخيالى سؤال بابا المتكرر

ساره بخۏف: بتقول حاجه ي بابا

حبيب: بقولك عملتلك ايه (نعم يا ساده كل اللى حصل كان في افكار ساره)

ساره: مقدرش اجاوبك سامحنى

حبيب: طيب هي بتحب اخوكي ولا سيف

ساره بصدم#مه: تقصد ايه

حبيب: سيف قبل فرح عمر قابلنى وحظرنى من جوازهم وقالى كمان انك من يوم ما سفرتى وهي بتحاول معا وهو رافضها ولما منعت اخوكى اصر على الجواز وصرعوا كمان وانا مردتش اقف فى وشه وقولت يمكن ربنا هداها بس اللى حصل امبارح اكد شكوكى

ساره بخۏف: واي هي شكوك